برای هومان

2007-06-13T16:53:00.000+03:30

ما اينجا هم هستيم :)

2007-06-13T13:13:00.000+03:30

ای کاش مجبور نبودم با اين همه خستگی به رفتن فکر کنم. دلم می خواست کمی دوست داشتم اينجا را. فقط کمی، تا بهانه ای می شد برای تن دادن به تنبلی و رخوت. تا می توانستم هزار توجيه بتراشم برای چسبيدن و ماندن. تا در خانه ی رنگارنگمان لابلای خستگی ها چاق می شدم و پير و ... می مردم. ولی اينجا جای من نيست. اين را حسی به من می گويد که نا اميدانه تلاش می کند زنده بماند، که دلش هوای آزاد می خواهد و دلش آرامش می خواهد و دلش شادی می خواهد از همه ی اينها بيشتر. و من به خاطر همين حس شکننده بايد با همه ی خستگی ام به رفتن فکر کنم. رفتن به نا کجا آبادی که هيچ از آن نمی دانم و خيالش ذره ذره وجودم را می بلعد. دلم کندن و رفتن می خواهد. دلم از ماندن پوسيده شده و فرياد می کشد هی. و من بايد آرام اش کنم بيچاره را و وعده ی آب نبات چوبی و بستنی يخی و توپ و دوچرخه بدمش و هی عقب بيندازم اين وعده ها را. حق دارد اگر ديگر به قول هايم اعتماد نکند. هی برايش خيال روزهای آفتابی تابستان می بافم و هی نگهش می دارم توی اين زيرزمين تاريک بدبو. و هی شرمنده اش می شوم. و او ضعيف تر و درمانده تر ناله می کند و فقط کمی هوای آزاد طلب می کند. و من باز شرمنده اش می شوم.

ای يار، ای يگانه ترين يار

2007-06-10T11:02:00.000+03:30

عکس های روی ديوار را که نگاه می کنم، اين همه دخترک شاد و "تو" ی صبور را که می بينم، پر از خوشحالی می شوم. پر از حسی که می خواهد از گلويم فرياد کند چقدر خوشبختم و باز مثل هميشه اشک به چشم هايم می آورد. عکس های روی ديوار را که نگاه می کنم نگران هم می شوم گاهی. يعنی تا کی اين دخرک شاد خواهد خنديد و "تو" ی صبور عاشقانه نگاهش خواهی کرد؟ تا کی دخترک در بغلت زار خواهد زد و تو مهربان نوازشش خواهی کرد؟ تا کی دخترک تصميم های عجيب و غريب خواهد گرفت و تو تشويقش خواهی کرد؟ تا کی دخترک سر به هوايی خواهد کرد و تو دوستش خواهی داشت؟

دلم می خواهد بزرگ شوم و دلم نمی خواهد بزرگ شوم. من عاشق اين دخترک بی خيال خندانم. من و تو با هم اين دخترک را آفريديم، بزرگ کرديم، دوست داشتيم. اگر بخواهم بزرگ شوم می رنجد از من. من دلم می خواهد حتی وقتی خسته از سر کار بر می گردم و بايد يک کوه ظرف بشويم و بايد غذا بپزم برای فردا و بايد ريخت و پاش های مهمانی شب قبل را جمع کنم و بايد لباس ها را اتو بزنم، دخترک برای خودش بالا و پايين بپرد و بخندد. اگر نگهش دارم و مجبورش کنم با من ظرف بشويد، می رنجد از من. و آن وقت من هم می رنجم از خودم و آن وقت تو هم می رنجی از من ... تو هم می رنجی از من؟

نمی دانم تا کی اين دخترک شاد خواهد خنديد و "تو" ی صبور عاشقانه نگاهش خواهی کرد.

رانی گلاسه

2007-05-30T16:04:00.000+03:30

همين الان داشتم "رانی گلاسه ی هلو" می خوردم و احساس مطلق بهشت بهم دست داده بود. جای همه ی کسانی که ممکنه يه روز اين نوشته رو بخونن خالی! البته هيچ کاری نداره ها. يه قوطی رانی هلو يه مقدار بستنی وانيلی و مممممممممممممممممممم... حالشو ببرين

ماه رقصان می آيد

2007-05-29T15:13:00.000+03:30

خوشحالم که بالاخره اين ماه رقصان کمی با دنيای مجازی آشتی کرد و کنار اومد و تصميم گرفت که بنويسه. قشنگ می نويسه آخه و حيف بود که کسی نوشته هاش رو نمی خوند.

خداحافظ بهار

2007-05-24T10:48:00.000+03:30

همه ی روزای قشنگ بهاريم دونه دونه پشت اين ميز تلف شدن و من باز بايد يک سال ديگه انتظار بکشم تا شايد بتونم از روزای فروردين و ارديبهشت استفتده کنم. چه استفاده ای؟؟؟؟ لابد می فهمم همون يک سال ديگه. چقدر زود می گذره اين دو ماه محشر و چقدر طولانيه اين همه روزهای باقی مونده ای که بايد تحمل کرد برای رسيدن بهار

برای خانم شين

2007-05-20T11:13:00.000+03:30

برای خانم شين

نوشته هايت را که می خوانم اشک به چشم هايم می آيد هميشه. اين دو تا همکار رو به رويی اما باعث می شوند هی کنترل کنم خودم را. نمی شناسمت، اما انقدر حس هايت مشترکند که کم کم تو را و خودم را پيدا می کنم. می دانم تو هم همان راه ها را رفته ای، همان غصه ها را خورده ای، همان سرگشتگی ها را داشته ای، همان قدر نگران بوده ای، همان قدر دنبال يقين گشته ای. نوشته هايت همه ی اينها را نشان می دهد و نشان می دهد که حالا چقر خوشبختی. من هم خوشبختم. اما احساس می کنی چيزی را گم کرده ای. چيزی گاهی اوقات کم است انگار. دلت می خواهد زنی ساده و کامل باشی، اما نه ساده ای و نه کامل. من هم دلم می خواهد. نوشته هايت را که می خوانم اين را بيشتر درک می کنم. دلم می خواهد کسی بود که يادمان بدهد همه ی اينها را. می دانم، اگر آن سالها نوشته هايت را ديده بودم مسخره ات می کردم. به اينکه دلت می خواهد پياز داغ هايت را بی خيال بگذاری طلايی شوند و حتا بسوزند می خنديدم. اين که لحظه لحظه ی دو سالگی فرزندت را می خواهی لذت ببری برايم مسخره می آمد. حالا اما فرق می کند. حالا همه چيز فرق می کند. حالا من فاصله ام با دختر آن روزها خيلی دور شده است. حالا من زنی هستم که خود را در نوشته های صميمی تو کشف می کند و هی بيشتر فاصله می گيرد از قديم ها. سنگين تر می شوم انگار، جا افتاده تر به قول تو. و دلم می خواهد همان طور که تو نوشته ای، به همه ی دختر های هيجده ساله بگويم که انقدر نگران عشق هايشان نباشند، که مرد های خوبی پيدا خواهند کرد، که آرزو خواهند داشت روزی بی خيال از صبح تا شب توی خانه ی خالی شان بگردند و غذا بپزندو لباس اتو کنند، که مثل من پشت ميز شرکت خواهند نشست و نوشته های زنی سی ساله را خواهند خواند و خود را پيدا خواهند کرد.

2007-05-01T15:06:00.001+03:30

خسته خسته خسته

به بهانه ی طرح مبارزه با بدحجابی

2007-04-22T13:24:00.000+03:30

وحشيانه می رقصه.

نفس نفس می زنه و می رقصه.

بازوی لختش که می خوره به پشت پيرهن خيس پسر مست کنار دستش، چندشش می شه و می رقصه.

پاشنه های بلند کفشش رو محکم می کوبه زمين و می رقصه.

عرق از نوک دماغش می چکه روی کف سنگی و می رقصه.

پوست مرطوبش داغ و زنده با ضربات رقص می لرزه و می رقصه.

تاپ تاپ قلبش تيک تيک ساعت رو دنبال می کنه و می رقصه.

چشمای بی تابش روی عقربه ی بزرگ ساعت ثابت می مونه، دندوناشو رو هم فشار می ده و ديگه نمی رقصه.

بغضش رو قورت می ده و دستمال رو محکم می کشه روی لباش.

دامن قرمز رو توی کيفش فشار می ده و روسری بزرگ سياه رو سفت گره می زنه.

با کفشای راحتيش که از گوشه ی ديوار می گذره و در رو پشت سرش می بنده، وحشيانه می رقصه.

خودش نه، دختر دامن قرمز.

2007-04-15T13:55:00.000+03:30

دلم می خواهد بيست و يک ساله بودم.

طراوت و بی خيالی و پاکی آن روزها را دلم می خواهد.

صبح ها که رأس ساعت هفت و ده دقيقه بيدار می شوم، تا عصر که آن قدر به صفحه مونيتور نگاه می کنم که سردرد می گيرم، عصر ها که کوله پشتی به دوش و کيسه ی ميوه و شير و پنير و خامه به دست به خانه برمی گردم، با خستگی که برای فردا غذا درست می کنم، به مهمان ها که يادم می رود گاهی لبخند بزنم، به مادرم که زنگ می زنم برای احوال پرسی و قول می دهم به ديدنشان بروم، کتاب سه ماه نيمه خوانده ی کنار تخت و انبوه کتاب های ماه ها نخوانده ی توی قفسه ها را که می بينم، پنجره ها را که باز می کنم تا هوای تازه و آفتاب حالم را جا بياورند، روی تخت که دراز می کشم و بلند شدن غير ممکن می شود، ليست بلند بالای خريد ها را که می نويسم منتظر روزی که خواهرم بيکار باشد، موهايم را که جلوی آينه خشک می کنم، به رؤياهای تک و توک جامانده در ذهنم که فکر می کنم، بهانه جويی که می کنم يک ريز زير گوش مهربان بی نظيرم، حجم بی نهايت خاطرات که به ذهنم هجوم می آورند، و حس که می کنم خسته ام، دلم هوای سبکی آن روزها را می کند ...

دلم می خواهد بيست و يک سالم بود، تا بيشتر می خنديدم، بيشتر می ديدم، بيشتر می خواندم، بيشتر می نوشتم، بيشتر دوست می داشتم، بی خيال تر بودم، شاد تر، سبک تر، سر به هوا تر ...

دلم می خواهد فقط کمی بيست و يک ساله تر بودم ...

برای نازی، که امسال بهار خيلی از ما دوره

2007-03-15T08:47:00.000+03:30

صورتی بهاری،

امسال تخم مرغ های سفره ی هفت سين رو بدون تو رنگ می کنيم.

وتو بهار رو يه شکل ديگه می بينی.

اما اين بهار انگار عين خيالش نيست... واسه خودش از اينجا که ما هستيم تا.......................... اونجا که تو هستی دامن گل گليش رو پهن می کنه.

من همه ی آرزوهای خوبم رو واست گذاشتم تو يکی از جيبای دامن بهار. اميدوارم دامنش رو يه جوری پهن کنه که اون جيبش بياد نزديک تو.

خيلی به يادتيم و خيلی جات خاليه.

گريه ی آخر هفته

2007-02-24T10:26:00.000+03:30

نمی دونستم دارم واسه اون بچه ای گريه می کنم که وقتی معلمش سر کلاس شغل پدرش رو پرسيده و اون جواب داده همه ی بچه ها بهش خنديدن

يا واسه اون پدری که تازه بچه اش به دنيا اومده، ولی از کارش اخراج شده

يا واسه اون مادری که بچه اش بهش می گه چرا سوادت کمه، کامپيوتر بلد نيستی، آرايش نمی کنی، لباسای رنگی نمی پوشی

يا واسه اون خاله ای که خواهر زاده اش بهش می گه اگه می خوای پنج هزار تومن عيدی بهم بدی، اصلن هيچی نده، اينجوری آبروم جلو دوستام می ره

...

يا واسه خودم، که هنوز نمی دونم اومدم اينجا چيکار

دوست قديمی

2007-02-21T09:32:00.000+03:30

دارم می رم ديدن يه دوست قديمی

يه دوست قديمی که
هيچ وقت ناهارمون رو با هم نصف نکرديم
هيچ وقت شب خونه ی همديگه نمونديم که تا دم صبح حرف بزنيم و ريز ريز بخنديم
هيچ وقت با هم راجع به دوست پسرامون حرف نزديم
هيچ وقت با هم کلاس زبان نرفتيم
هيچ وقت ساعت فوق برنامه ی مدرسه رو عين هم نگذرونديم
هيچ وقت با هم کاردستی درست نکرديم
هيچ وقت با هم نرفتيم بيرون غذا بخوريم
هيچ وقت هيچ چيز شبيه به همی نخريديم
هيچ وقت تو کارای هم فضولی نکرديم

اما در عوض
هيچ وقت هم همديگه رو نفروختيم
حتا به حرف بزرگترای عاقلی که می گفتن اين دوستی به صلاحمون نيست

ما فقط ارزش لحظه های با هم بودنمون رو فهميديم
و تا می تونستيم تجربه ی مشترک ساده آفريديم
ما با هم پشت يه نيمکت نشستيم
با هم ديديم
با هم خونديم
با هم نوشتيم
با هم خنديديم
با هم دوست داشتيم

حالا هم که فقط سالی يه بار همديگه رو می بينيم که به هم کادوی تولد بديم
هنوز انقدر نزديکيم
و انقدر نزديکيم
که من شب قبل از قرارمون از هيجان خوابم نبره
و صبح از شدت شادی دست و پامو گم کنم و وسايلم رو جا بذارم

و من هنوز سرچشمه ی خيلی از چيزای ارزشمندی که الان دارم رو از اين دوست قديمی می دونم
و من هنوز به خيلی چيزای دوست قديميم افتخار می کنم
و من هنوز خيلی دوست قديميم رو دوست دارم

ساعت 3 بعد از ظهر

2007-02-14T09:04:00.000+03:30

اسير اين بعد از ظهر کش دار چسبناکم که منو فرو برده توی صندليم و وادارم می کنه هر از چند گاهی کش و قوسی بيام و خميازه ای بکشم. منتظر دو ساعت بعدم که از پله های ايران زمين سرازير بشم توی خنکی هوا و باز فکر کنم که چرا بايد از صبح توی اين ساختمون دلگير زندانی باشم. منتظر آخر هفته ام که صبح دير بيدار بشم و ببينم که آفتاب همه جای خونه پخشه و می تونم در تراس رو باز بذارم که خونه نفس بکشه و لاک پشتا رو بذارم زير آفتاب کيف کنن و بشينم يک ساعت با حميد صبحونه بخورم و غش غش بخندم. منتظر بهارم که بالاخره روزای طولانيش برسه و شايد از اين همه يکنواختی درم بياره. منتظر سال بعدم که گنگ و مه آلوده و همين خواستنی اش می کنه. منتظر يه معجزه ام

آدمخوارها در يك شركت كامپيوتري

2006-08-17T10:44:00.000+03:30

پنج آدمخوار به عنوان برنامه‌نويس در يك شركت خدمات كامپيوتري استخدام شدند.

هنگام مراسم خوشامدگويي رئيس شركت گفت: شما همه جزو تيم ما هستيد. شما اينجا حقوق خوبي مي گيريد و مي‌توانيد به غذاخوري

شركت رفته و هر مقدار غذا كه دوست داشتيد بخوريد. بنابراين فكر كاركنان ديگر را از سر خود بيرون كنيد.
آدمخوارها قول دادند كه با كاركنان شركت كاري نداشته باشند.

چهار هفته بعد رئيس شركت به آنها سر ‌زد و ‌گفت: مي دانم كه شما خيلي سخت كار مي‌كنيد. من از همه شما راضي هستم. امّا يكي از نظافت چي هاي ما ناپديد شده است. كسي از شما مي‌داند كه چه اتفاقي براي او افتاده است؟ آدمخوارها اظهار بي‌اطلاعي ‌كردند.

بعد از اينكه رئيس شركت رفت، رئيس آدمخوارها از بقيه پرسيد: كدوم يك از شما نادونا اون نظافت چي رو خورده؟
يكي از آدمخوارها با اكراه دستش را بالا آورد. رهبر آدمخوارها ‌گفت: اي احمق! طي اين چهار هفته ما مديران، مسئولان و مديران پروژه‌ها را خورديم و هيچ كس چيزي نفهميد و حالا تو اون آقا را خوردي و رئيس متوجه شد!

لطفاً از اين به بعد افرادي را كه كار مي‌كنند نخوريد

:) To have in mind!

2006-06-01T12:51:00.000+03:30

It’s good to do nothing and then rest!

Spanish proverb

Friends

2006-05-20T21:42:00.000+03:30

خيلی خوشحالم که دوستای خوبی دارم!

دلم می خواست بعد از اين همه مدت که دارم دوباره می نويسم، بتونم يه خبر خيلی خوب رو بدم، اما نشد ديگه! خب ... طبيعيه که وقتی برای بورس يکی از دانشگاه های کاليفرنيا پذيرفته نشدم ناراحت شدم. اما برای خودم هم جالب بود که چقدر کم ناراحت شدم، چقدر زود و راحت پذيرفتم، و چقدر خوشحال شدم که اسم دو سه تا از بهترين دوستای دانشگاهم رو توی ليست ديدم. درست بعد از همين قضايا بود که احساس کردم يکی از بزرگ ترين سرمايه های من تو زندگيم چند تا دوست خوبی هستن که دارم. همه ی ما توی وجودمون کمبود هايی داريم که آرزو می کنيم نداشتيم ... منم دارم ... اما هر وقت به اين فکر می کنم که چه آدمای فوق العاده ای کنارم هستن همه ی وجودم يک پارچه شادی می شه و فکر می کنم که مگه چی می خوام از زندگی جز اين حس های خوب، حس های ناب

من هنوز هم خيلی خوشبختم و هنوز هم هزاران بار خدا رو شکر می کنم به خاطر اين خوشبختی.

2006-04-17T09:52:00.000+03:30

You don't have to be perfect. You just have to be yourself which, by the way, is pretty good.

From my marketing textbook!

These days...

2006-04-10T17:42:00.000+03:30

Again these boring days, with a lot of work that i can never finish, with no beautiful thing, no new thing, no interesting thing...
Waiting for better days...

يه دوست خوب

2006-02-24T10:14:00.000+03:30

يه دوست خوب اومده. يه دوست خوب که هميشه با خودش قهوه و شکلات مياره، با يه عالمه حس های خوب و انرژی های مثبت. خنکای عصر که می شه و در بالکن رو باز ميذاريم و با حميد کنارش می شينيم و قهوه می خوريم و موسيقی گوش می ديم و دوست خوب با انگشتاش روی دسته ی مبل ضرب می گيره، انگار زمان ثابت می مونه که از اين فضای عجيب تا می تونه لذت ببره و ما هم حس اين لحظه ها رو بيشتر و عميق تر توی وجودمون ثبت کنيم

روزهای آخر اسفند

2006-02-23T12:10:00.000+03:30

بعد از چند سال امسال دارم حال و هوای آخر اسفند و عيد رو از الان حس می کنم. شاد و سبکم. دلم می خواد همش زير آفتاب و توی هوای خنک راه برم، بی خيال همه چيز. دلم می خواد بيکار بيکار باشم و به هيچی فکر نکنم و فقط اومدن بهار رو انتظار بکشم. من عاشق بهارم. عاشق تازگی و زندگيش، تميزيش، خنکيش، رخوت و تنبليش، غير قابل پيش بينی بودنش، روزای طولانی و کش دارش، بی خياليش، سبکيش، و حتا لوس بودنش. دلم می خواد پنجره رو باز بذارم و زير آفتاب دراز بکشم و به همه ی کارای خوبی فکر کنم که اين روزا می شه انجام داد. حتا فکر کردن بهشون هم شادی آور و لذت بخشه. کاشکی اين حس ها تا رسيدن واقعی بهار هم زنده بمونن. لحظه لحظه شون ارزشمنده. خوشحالم که همه ی وجودم انگار همراه طبيعت داره لحظه لحظه تازه می شه و خوشحالم که اين روزها هست و خوشحالم که هنوز شاد بودن رو فراموش نکردم.

exams and projects and...

2006-01-23T23:46:00.000+03:30

The exams were finished, but i'm left with 3 projects that should be finished by next week! And our classes will start again from next week!!! POOR ME...

From Casperious weblog

2006-01-17T08:36:00.000+03:30

Read it and comment.

http://abr-ha.blogspot.com/2006/01/life-and-progress.html

Puzzle

2006-01-16T11:33:00.000+03:30

I'm doing a 1000 piece puzzle! You can't imagine how interesting it is. You try a lot of pieces and finally the ONE is found. WOW... Great moment! Just try it once, and you will never forget the enjoyable time you spend on it.

Special thanks to Kayvan who gave me this wonderful puzzle.

Happy Birthday!!!

2006-01-07T17:11:00.000+03:30

Today's my birthday. I've nothing to say about that... Wish a real birthday...

Movie of the week (Dogville)

2006-01-01T12:27:00.000+03:30

Dogville (2003)

Directed by Lars von Trier

Cast overview:
Nicole Kidman Grace Margaret Mulligan
Paul Bettany Tom Edison
Harriet Andersson Gloria
Lauren Bacall Ma Ginger
Jeremy Davies Bill Henson
Ben Gazzara Jack McKay
John Hurt Narrator (voice)

A woman on the run from the mob is reluctantly accepted in a small Colorado town. In exchange she agrees to work for them. As a search visits town, she finds her their support has a price. Yet her dangerous secret is never far away...

I highly recommand it!

دلم گرفته

2005-12-29T20:20:00.001+03:30

دلم گرفته

دلم عجیب گرفته است

و هیچ چیز

نه این قایق خوشبو، كه روی شاخه ی نارنج می‌شود خاموش

نه این صداقت حرفی، كه در سكوت میان دو برگ این گل شب بوست

،نه، هیچ چیز مرا از هجوم خالی اطراف نمی‌رهاند

و فكر می‌كنم

كه این ترنم موزون حزن تا به ابد شنیده خواهد شد

سهراب سپهری

Movie of the week ( Mulholland Dr.)

2005-12-19T21:47:00.000+03:30

Mulholland Dr. (2001)

Directed byDavid Lynch

Cast overview:
Naomi Watts Betty Elms/Diane Selwyn
Laura Harring Rita/Camilla Rhodes (as Laura Elena Harring)
Ann Miller Catherine 'Coco' Lenoix/Adam's Mother
Dan Hedaya Vincenzo Castigliane
Justin Theroux Adam Kesher

Mulholland Drive is a puzzle-box of a movie, one that presents hallucination and reality as equal and indistinguishable partners. Set in an overly-ripe Los Angeles, saturated with erotic colors and dark with oblique menace, the film glides through a dreamy landscape where the hyper-real is in constant collision with the fantastic

I'm angry!!!

2005-12-18T14:35:00.000+03:30

الان از "ايران اير" ميام. يعني قرار بود الان اونجا تو جلسه باشم. آخه من يكي از اعضاي مشاوره ي برنامه ريزي استراتژيك ايران اير شدم و خير سرمون قرار بود امروز با يكي دو تا از مديراشون جلسه داشته باشيم. بعد از كلي اين اتاق اون اتاق و هماهنگي و كارت شناسايي بذار و اينا فرمودن از ورودي خواهران برين تو. خواهر اونجا هم به من گفت :" شما كه كلاً بايد مانتوت رو عوض كني، تنگ و كوتاهه " (من نمي دونم، مگه مانتو رو جزءً هم مي شه عوض كرد؟!) بعدشم رفت از توي كمد يه مانتوي دراز گشاد چروك آورد كه من بپوشم. منم گفتم نمي پوشم و زنگ زدم به آقاي مدير پروژه گفتم قضيه اين جوريه و من برمي گردم. اونم گفت خب مانتوشون رو بپوش بيا تو، منم گفتم من هيچ وقت همچين كاري نمي كنم و همون جا يه ماشين گرفتم و اومدم خونه... و هنوزم همه ي وجودم داره از عصبانيت مي لرزه...!ما حتمن پيشرفت خواهيم كرد

Movie of the week ( What lies beneath)

2005-12-03T19:48:00.000+03:30

What lies beneath

Directed by:
Robert Zemeckis

Cast:
Harrison Ford
Michelle Pfeiffer
Diana Scarwid

"It had been a year since Dr. Norman Spencer betrayed his beautiful wife Claire. But with Claire oblivious to the truth and the affair over, Norman's life and marriage seem perfect--so perfect that when Claire tells him of hearing mysterious voices and seeing a young woman's wraithlike image in their home, he dismisses her mounting terror as delusion. However, as Claire moves closer to the truth, it becomes clear that this apparition will not be dismissed, and has come back for Dr. Norman Spencer... and his beautiful wife."

To have in mind

2005-12-01T20:20:00.000+03:30

زندگي كردن با عقايد جهانيان آسان است، فرو رفتن در لاك افكار و عقايد خويش نيز آسان است. اما انسان بزرگ كسي است كه هم در ميان جمع باشد و هم استقلال راي و فكر خود را حفظ كند.
Ralph Waldo Emerson

Movie of the week ( The woman next door)

2005-11-27T22:39:00.000+03:30

La Femme d’a coté (The woman next door)

Director:
François Truffaut
Casts:
Gérard Depardieu
Fanny Ardant
Henri Garcin
Michèle Baumgartner

“Bernard lives a happy life with his wife and his little boy in a small town near Grenoble, France. One day, new neighbors, Mathilde and Philippe, move into the house next to Bernard's home. This event will greatly disturb Bernard's quiet life as he and Mathilde had a passionate love affair 8 years before. Both will soon secretly live a new passion but the psychological pressure is too important for Mathilde who suffers from a nervous breakdown and must be hospitalized. As hard as they try, both lovers can't separate.”

Manager Consultant

2005-11-21T19:09:00.000+03:30

It’s really interesting to be a manager consultant!
You just ask a question. They think and talk, think and talk… They find their weaknesses and become confused. They figure out new ideas and become delighted. They find that they are really better than they think. They want to do strange things. They have great ideas which really impress you and themselves. They recognize their capabilities to be the best. They feel the power to compete any other firm.
All of these are like the parts of a puzzle which are brought together and make a perfect picture that everyone understands, accepts, and is proud of. And you can enjoy all this process. Birth of a little baby and its growth, responsiveness of its parents, and the challenges they face. Then when it becomes grown up you’ll let this family enjoy its life and will be happy from its happiness and success.
Special thanks to Casperious who gave me this opportunity.

توريست آمريكايي و ماهي گير مكزيكي

2005-11-19T23:15:00.000+03:30

توريستي آمريكايي كنار اسكله ي كوچك روستايي در مكزيك ايستاده بود. همان موقع قايق كوچكي كه در آن فقط يك ماهي گير بود پهلو گرفت. درون قايق چند ماهي بزرگ تن بود. توريست ماهي گير را به خاطر ماهي هاي بزرگي كه گرفته بود تشويق كرد و پرسيد چقدر طول كشيد تا آنها را به دام بيندازد.
ماهي گير مكزيكي پاسخ داد: " زياد طول نكشيد. " توريست سوال كرد: " چرا بيشتر نموندي تا ماهي هاي زيادتري صيد كني؟ "
ماهي گير گفت: " همين قدر هم براي برطرف كردن نياز هاي خانواده ام زياده. " توريست پرسيد: " با وقت باقي مانده ات چه مي كني؟ " ماهي گير جواب داد: " دير مي خوابم. كمي ماهي مي گيرم. با بچه هايم بازي مي كنم. چرتي مي زنم. هر روز عصر قدم زنان در روستا گردش مي كنم. با دوستانم نوشيدني مي نوشم و گيتار مي زنم. سرم شلوغه و زندگي پركاري دارم. "
توريست پوزخند زد: " من مي تونم بهت كمك كنم. بايد وقت بيشتري براي ماهي گيري صرف كني. با پول بيشتري كه به دست مياد قايق بزرگ تري بخري. با درآمد بيشتر مي توني چند تا قايق ديگه هم بخري. كم كم يه عالمه قايق ماهي گيري خواهي داشت. به جاي اينكه ماهي ها رو به واسطه بفروشي مي توني مستقيما به خود كارخانه ها بفروشي. بعد از مدتي مي توني كارخانه ي كنسرو سازي خودت رو افتتاح كني. تهيه و توليد و پخش رو خودت اداره كني. مي توني اين روستاي ساحلي و كوچك رو كه به جز ماهي چيز ديگه اي نداره ترك كني و به مكزيكوسيتي بري. بعد مي توني بري لس آنجلس و بعد نيويورك. اونجا مي توني كسب و كار پر درآمدت رو ادامه بدي. " ماهي گير پرسيد: " ولي تمام اينها كه گفتي چقدر طول مي كشه؟ " توريست جواب داد: " پانزده تا بيست سال. "
ماهي گير پرسيد: " خب بعدش چي مي شه؟ " توريست خنديد و گفت: " بعدش ديگه دوران خوشي فرا مي رسه. به موقع سهام كارخانه ات رو مي فروشي به مردم و بسيار پولدار مي شي. ميليون ها ميليون پول گيرت مياد. " ماهي گير گفت: " ميليون ها ميليون؟ خب بعدش چي؟ "
توريست آمريكايي گفت: " بعدش بازنشسته مي شي. به يك روستاي كوچك ساحلي مي ري. اونجا مي توني دير بخوابي. كمي ماهي بگيري. با فرزندانت بازي كني. چرت بزني. عصرها قدم زنان در روستا گردش كني. با دوستانت نوشيدني بنوشي و گيتار بزني. "
" چوانگ زو ، ترجمه ي بنفشه رافع "

2005-11-11T19:20:00.000+03:30

نمي دونم داريم به كجا مي ريم، قراره به چي برسيم... تا وقتي بي خيالم همه چي خوبه، اما فقط كافيه براي چند لحظه فكر كنم يا با كسي صحبت كنم، اون وقته كه همه چي به هم مي ريزه، قاطي مي شه... احساس گنديدگي مي كنم. احساس مي كنم يه دونه از يه خروار ميوه ي كالي هستم كه ريختنشون تو يه انبار تاريك بي هوا و همه شون آروم آروم گنديدن و هيچ كدوم هم هيچي حس نكردن.
واقعاٌ ديگه ايراني بودن و توي ايران زندگي كردن داره حالمو به هم مي زنه...

تبعيض نژاد

2005-10-27T18:10:00.000+03:30

امروز سر كلاس بحث تبعيض نژاد بود. همه سفت و سخت تبعيض نژاد رو محكوم مي كردن. وقتي استادمون پرسيد كه شماها معتقديد كه يه نژاد برتر از يكي ديگه است، همه به اتفاق و خيلي محكم جواب دادن نه! بعد استادمون پرسيد: شما در مورد عرب ها چي فكر مي كنين؟ بچه ها همه ساكت شدن

2005-10-24T21:39:00.000+03:30

اميدوارم همه ي كلاس هاي 7.5 صبح نابود بشن

!عدالت

2005-10-19T19:56:00.000+03:30

نمی فهمم يعنی چی که يکی تو يه خانواده ی درست و حسابی دنيا مياد و به جاهای درست و حسابی می رسه و يکی تو يه خانواده ی بدبخت دنيا مياد و به هيچ جا نمی رسه.

The best husband!

2005-10-17T14:16:00.000+03:30

من بهترين همسر دنيا رو دارم و از اين بابت واقعن خوشحالم. :)

شما فکر می کنين چی باعث می شه که آدم ازدواج موفقی داشته باشه؟

به نظر من علاوه بر عشق و تفاهم و احترام و اين جور چيزا ( البته نه در مفهوم انتزاعی شون، که کاملن عملی ) يه چيزی شبيه شانس که نمی دونم اسمش رو چی بذارم هم خيلی نقش مهمی داره. من خودم به شانس يا بدشانسی اعتقاد چندانی ندارم، ولی يه انرژی، يه جريان، يه چيزی هست که خيلی قبولش دارم. اين انرژی توی زندگی من خيلی مهم بوده. از وقتی که يادمه بهم جهت داده، هدايتم کرده به مسيری که فکر می کنم بايد توش حرکت می کردم. و توی اين مسير آدم هايی رو کنارم قرار داده که می تونم بگم مهم ترين عناصر زندگيم بودن. باهاشون خيلی چيزا ياد گرفتم، خيلی چيزا تجربه کردم و خيلی " لحظه های ناب " واسم آفريدن. و حالا دارم کنار آدمی زندگی می کنم که هر لحظه بودن باهاش يه لحظه ی ناب فراموش نشدنيه و اين به نظر من يعنی نهايت خوشبختی توی زندگی مشترک!

اميدوارم هميشه قدر اين همه خوشبختی رو بدونم و اميدوارم اونايی که مهم ترين های زندگی من هستن بدونن که چقدر دوستشون دارم و ازشون ممنونم.

2005-10-15T11:45:00.000+03:30

I don't wanna find correct answers here. I think the questions i mention have no correct answers. Everyone may answer them from his/her point of view.

I just wanna know how the others think, what their ideas are. I'm just gathering a collection which may help someone learn a little bit more.

Thanks for writing your comments.

Miss her

2005-10-15T11:23:00.000+03:30

My dear Ra'na is now in Switzerland.

We know each other for about ten years and we had brilliant moments. But now she is far far away and i miss her.

Wish you a great new life Ra'na.

Two different ways

2005-10-12T10:15:00.000+03:30

امروز به يه نتيجه ی جالب رسيدم، اينکه اکثر آدما دو شخصيتی هستن!

توضيح می دم...

خيلی ها رو ديدم که می گن دلشون می خاد يا اينجوری باشن، يا اونجوری. و اين "اينجوری" و "اونجوری" معمولا ربطی به هم ندارن و دو تا چيز کاملا جدا از همن، دو تا مسير جدا، دو تا زندگی جدا و حتا دو تا آدم جدا. و از همه جالب تر و غم انگيزتر اينه که در حال حاضر هيچ کدوم از اون دو تا نهايت نيستن! اون وسطا دست و پا می زنن و حتا نمی دونن به طرف کدوم نهايت حرکت کنن.

چيزی که دلم می خواد بدونم اينه که اين نتيجه چقدر کليه، فقط اطرافيان من اينطوری هستن، يا مردم کشور ما اينطورين، يا نه، همه جای دنيا همين وضعيته. ( که البته اين آخری يه کم به نظرم بعيده!)

Some Questions

2005-10-11T19:31:00.000+03:30

What’s your vision? What’s your life purpose? Why are you living? What do you want to be?

خيلی سوالا هست که هنوز جوابشون رو پيدا نکردم و دلم می خواد بدونم بقيه چه جوابی واسشون دارن.

اگه می شه واسم بنويسين توی زندگی چه هدفی دارين، می خواين به کجا برسين، چی باعث می شه احساس کنين خوشبخت هستين؟

شايد جواب اين سوالا خيلی شخصی باشه، شايد هم مسخره به نظر برسن، اما اگه ممکنه بهشون جواب بدين.

I really need your answers! ;)

A Rana, qui est en train de nous quitter.

2005-10-11T19:13:00.000+03:30

Ma chérie,

Il ne reste que trois jours …

Je tache de ne pas y penser, mais tu sais, c’est un grand événement dans ma vie !

Je ne veux pas répéter nos mémoires ici. Je veux seulement dire que je suis très contente que tu aies trouvé la direction de ta vie.

Sois courageuse et regarde seulement au futur.

Tu as toujours des amis qui t’aiment et qui pensent a toi tous les moments.